เมื่อวาน วันอังคารที่แปด ผมชักจะลุกออกจากเตียงยากขึ้นทุกวันๆ
วันนี้ผมต้องไปทานข้าวเที่ยงที่โรงอาหารกับอิซิสและแอนเดรีย ตอนบ่ายสอง และไปnational village
museum พิพิธภัณฑ์กลางแจ้งที่เต็มไปด้วยบ้านโบราณจากชนบท พิพิธภัณฑ์นี้อยู่ติดกับสวน Herastrau ที่ผมไปผจญภัยมาเมื่อวาน
อิซิสผู้ชอบขนมหวานซื้อคอตตอนแคนดี้ หรือสายไหม สายไหมหนานุ่มกว่าที่เมืองไทยมาก
ราคาก็เลยขึ้นไปสองเท่า (5 เล) เราเดินดูบ้านขึ้นๆลงๆ
และก็มานั่งพัก หล่อนสอนภาษาโปรตุเกส ห้าคำ Hola= hello Oi=hi
Ciao=bye Obrigado=thanks และ Per favor=please
(ผมขอจดไว้ตรงนี้
เดี๋ยวลืมแล้วเธอจะว่าเอา)
อิซิสเรียกชื่อผมตลอดทาง Tang เหมือนชื่อน้ำผลไม้ที่บราซิล
โอเค เป็นน้ำผลไม้ ดีไม่เป็นอะไรที่เลวร้ายกว่านี้
วันนี้ขี้เกียจเขียน ขอจบเพียงเท่านี้
วันนี้วันเสาร์ ผมละการเขียนไปหลายวัน จนลืมไปแล้วว่าไปไหนมาบ้าง วันพุธผมไปเที่ยวกับมาเรีย
และอแมนดาที่ Natural History Museum กินข้าวเที่ยงที่แมคโดนัล และไป Peasant Museum ต่อกับมาเรียน
อแมนดาลาไปเรียนหนังสือต่อ และผมก็ได้ส้มมาหนึ่งผลจากมาเรีย
(มาเรียจะพกส้มมาเท่าจำนวนคนทุกครั้ง อย่าปฏิเสธ เดี๋ยวหล่อนจะน้อยใจ)
ตอนบ่ายไปดูหนังกับอิซิส เรื่อง The Grand Hotel Budapest เป็นหนังอีกเรื่องของ Wes Anderson ที่ทุกฉากจัดองค์ประกอบให้อยู่ตรงกลาง
ตอนเย็นกินพิซซ่าฮัท
วันพฤหัส เป็นวันแรกที่ได้เรียน
ผมเจอมาเรียที่เป็นหมอหัวใจอยู่ที่โรงพยาบาลของมหาวิทยาลัย
หล่อนเหมือนกับตัวละครหญิงจากแฮรี่ พอตเตอร์ที่บิดไปบิดมาเวลาคุยเหมือนเมาตลอดเวลา
หล่อนกำลังทำวิจัยเรื่อง Chemotherapy ของมะเร็งเต้านมส่งผลต่อหัวใจอย่างไร Cardiotoxicity วันนี้หล่อนแนะนำผมให้รู้จักทุกห้องหับละคนอีกหลายคน
ตอนบ่ายผมนัดกับดอกเตอร์ลูเชียน โพสต์ดอกของออกฟอร์ดสาขา Evidence-based Medicine แกเป็นคนแปลกๆ
เอ็กโทรเวิร์ตอย่างสุดโต่ง ทำอะไรตามใจ และพยายามยุ่งอยู่ตลอดเวลา
ผมนั่งรอแกทำเอกสารจนไม่ไหวจึงขอลาไปกินข้าวก่อน
ผมไปกินข้าวที่โรงอาหารฟรีกับอิซิส
เราเดินตากฝนไปจนถึงร้านเบเกอรี่สไตล์ฝรั่งเศสและนั่งจ่อมอยู่ตรงนั้นเกือบชั่วโมง
เล่นไวไฟและรอแอนนาและรุกซานดรา พาไป ซันพลาซ่า มอลล์
ผมกลายเป็นเงาตามสาวๆที่เข้าร้านนู้นออกร้านนี้
แอนนาเป็นคนที่ชอบวิทยาศาสตร์และทำอะไรคล้ายๆผมหลายอย่าง
หล่อนอ่านหนังสือหลายเล่มพร้อมกัน แบบอ่านจบบทแล้วเปลี่ยน
เพื่อจะได้ความรู้แบบตกผลึก ผมก็เคยอ่านเจ็ดเล่มพร้อมกันสลับไปเรื่อยๆเพราะผมขี้เบื่อ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น